Wydawca treści Wydawca treści

Jodła mateczna

W chwili obecnej znajdujesz się na terenie Gospodarczego Drzewostanu Nasiennego, który jest wykorzystywany do zbioru szyszek i nasion, wysiewanych na szkółkach Lasów Państwowych. Jego granice zaznaczone są żółtą farbą na drzewach na wysokości 1,5 m od ziemi.

Jodła, przy której stoisz nazywana jest drzewem matecznym i posiada specjalny numer. W lipcu 2014 r. została porażona piorunem, czego ślady są widoczne na jej pniu.

„Kandydatów" na drzewa mateczne wybiera się spośród drzew najlepszej jakości.

Przy wyborze zwraca się uwagę przede wszystkim na ich jakość, gdyż jest ona w znacznie większym stopniu przekazywana w genach niż np. wysokość i grubość, na które może wpływać żyzność gleby, klimat.

Drzewa te powinny spełniać następujące warunki:

  1. widocznie dominować nad otaczającym drzewostanem;
  2. posiadać odpowiedni wiek; (u jodły nie powinien być niższy niż 80 lat);
  3. wykazywać pełną żywotność i zdrowotność;
  4. charakteryzować się częstym i obfitym obradzaniem nasion;
  5. mieć pień prosty i oczyszczony z suchych gałęzi;
  6. posiadać wąską, długą i regularną koronę (drzewa o takich koronach ulegają w mniejszym stopniu śniegołomom i wiatrołomom)
  7. mieć gałęzie cienkie, wyrastające ze strzały pod kątem zbliżonym do prostego;

Z tych właśnie drzew zbierane są szyszki, które stanowią bazę do zakładania plantacji nasiennych, mających dostarczyć polskim lasom nasion do produkcji sadzonek o ulepszonych właściwościach hodowlanych.

Jodła w górach obradza dużą ilość nasion średnio raz na 5 – 8 lat, mówimy wówczas o roku nasiennym jodły. Pojedynczo rosnące drzewa obradzają już w 30 roku życia, a w drzewostanie (w zwarciu) później około 50-70 roku. Nasiona po wysiewie kiełkują po 20-30 dniach. System korzeniowy jodły jest głęboki i silnie rozwinięty, wskutek czego jest bardzo odporna na silny wiatr. Żyje długo, do 300-400 lat, a w pojedynczych wypadkach nawet do 700 lat.

 

JAK MYŚLISZ, JAKI OBWÓD MA TA JODŁA?

 

Do pomiaru grubości drzewa leśnicy używają tzw. klupy, czyli średnicomierza  (zdjęcie poniżej) mierząc średnicę na wysokości 1.3 m, stojąc od góry stoku.

Pomiaru można jednak dokonać zwykłą TAŚMĄ.

W celu pomiaru średnicy stosuje się wzór na obwód koła:

L = 2 π R

Gdzie: R - promień okręgu

 

Mierzymy obwód drzewa na pierśnicy (wysokość 1,3 m) i wynik pomiaru podstawiamy do wzoru:

D = L: π ,     ponieważ średnica D = 2R

Dla przypomnienia: π =3,1415

Znając średnicę, możemy obliczyć miąższość (objętość) drzewa, nawet bez pomiaru jego wysokości, stosując uproszczony wzór Denzina:

V = 0,001 D2
Gdzie:
V – miąższość drzewa wyrażona w m3    
D – pierśnica drzewa wyrażona w cm.